ముంబైలోని ఆఫీస్ టాప్ ఫ్లోర్ — గాజు గోడలతో ఉన్న పెద్ద మీటింగ్ రూమ్.
కంపెనీ ఉద్యోగులంతా ఒకే మాట మాట్లాడుకుంటున్నారు:
“ఈ రోజు మేడం ఏదో అనౌన్స్ చేయబోతున్నారు…”
తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. లోపలికి అడుగుపెట్టింది
— కానీ వాళ్లు చూసింది వాళ్లకు తెలిసిన ఆమె కాదు.
ఆమె తల పూర్తిగా గుండు.
గది నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది.
“ఇది స్టైల్ కాదు… నిర్ణయం”
ఆమె కుర్చీలో కూర్చుంది. చేతితో తన తలను సున్నితంగా తడిమి నవ్వింది.
“మీరు షాక్ అవుతున్నారని నాకు తెలుసు,” అని చెప్పింది.
ఎవరూ మాటాడలేదు.
“మన కంపెనీ కొత్త ప్రాజెక్ట్ స్టార్ట్ చేస్తున్నాం — Freedom From Fear.
కాన్సర్ పేషెంట్స్ కోసం మనం ఫండ్, టెక్, సపోర్ట్ అందిస్తాం.
కానీ… వాళ్లు కోల్పోయేది కేవలం ఆరోగ్యం కాదు… తమ గుర్తింపు.”
ఆమె కాసేపు ఆగింది.
“హెయిర్ లాస్ వాళ్లకి ప్రతి రోజు మిర్రర్ లో గుర్తు చేస్తుంది — వాళ్లు ఒంటరిగా ఉన్నారని.
అందుకే… వాళ్లు ఒంటరిగా లేరని చెప్పడానికి… నేనూ వాళ్లలానే ఉండాలి అనిపించింది.”
ఉద్యోగి అడిగాడు
“మేడం… మీ ఇమేజ్… బ్రాండ్…?”
ఆమె నవ్వింది.
“బ్రాండ్ హెయిర్ తో కాదు… విలువలతో ఉంటుంది.”
మారిపోయిన ఆఫీస్
ఆ రోజు తర్వాత కంపెనీలో ఒక వింత మార్పు వచ్చింది.
- మీటింగ్ల్లో ఎక్కువ నిజాయితీ
- సీనియర్లు – జూనియర్ల మధ్య గోడలు తగ్గిపోయాయి
- ప్రతి నెల హాస్పిటల్ విజిట్స్ ప్రారంభమయ్యాయి
ఉద్యోగులు ఆమెను కొత్త పేరుతో పిలవడం మొదలుపెట్టారు:
“గుండు బాస్”
ఆ పేరులో సరదా లేదు… గౌరవం ఉంది.
చివరి సీన్
ఒక చిన్న పేషెంట్ ఆమెను చూసి అడిగాడు:
“అక్కా… నీకు భయం లేదా?”
ఆమె కింద కూర్చుని చిరునవ్వు నవ్వింది.
“భయం ఉంటే దాచుకుంటాం… ధైర్యం ఉంటే పంచుకుంటాం.”
పిల్లాడు నవ్వాడు.
ఆమె గుండు తలపై అతను చిన్న స్టిక్కర్ పెట్టాడు.
ఆ రోజు ఆమెకు అర్థమైంది —
నాయకత్వం అంటే ముందుండటం కాదు…
ముందుగా మారటం.