వర్షం కురుస్తున్న రాత్రి... Hyderabad లోని ఆమె flat balcony లో నిలబడి Rashmika ఆకాశం వైపు చూస్తోంది. ఆమెకి ఇప్పుడు 26 ఏళ్లు.

చిన్నప్పటి నుంచి ఆమె జుట్టు ఆమె గుర్తింపు—waist-length, thick, silky black waves, always styled perfectly for shoots, events, or even casual selfies. Fans call it “Pushpa beauty” hair. Directors love it. But lately, that very hair felt like a heavy crown she couldn’t take off.

కొన్ని నెలల క్రితం వచ్చిన breakup, constant media scrutiny, endless “perfect” expectations—అన్నీ కలిసి ఆమెను crush చేస్తున్నాయి. ఒక రోజు ఆమె mirror ముందు నిలబడి చూసింది: beautiful face, but tired eyes. జుట్టు చుట్టూ చుట్టబడిన బాధలు కనిపిస్తున్నాయి.

ఆ రోజు evening, ఆమె decision తీసుకుంది. No more hiding.

మధ్యరాత్రి 1 గంట. Balcony door తెరిచి, rain mist ఆమె ముఖంపై పడుతోంది. Table మీద ఉన్నాయి: new cordless clippers (ఆన్‌లైన్‌లో ఆర్డర్ చేసినవి), sharp scissors, small steel bowl with warm water, one white towel, and a photo of her grandmother—who once told her, “మనసు బరువైతే, జుట్టు కూడా బరువే కాదు, కుండే.”

ఆమె phone silent mode లో పెట్టి, first scissors తీసుకుంది.

Snip... snip... snip...

Thick ropes of hair falling down like dark rain. ఆమె చేతులు వణకలేదు. Just steady. Shoulder-length అయ్యాక scissors పక్కన పెట్టి, clippers on చేసింది.

Buzzzzz...

No guard. Direct skin.

Nape నుంచి మొదలు పెట్టింది. Cold blade touch అయ్యాక ఆమె breath ఆగింది క్షణం. Then forward push. Wide stripe of bare scalp—smooth, pale, vulnerable. Vibration ఆమె skull లోకి వెళ్లి, years of tension తీసేస్తున్నట్టు అనిపించింది.

Side to side, front to back. Hair drifting down, sticking to her kurti in wet patches from the rain mist. ఆమె head shake చేసి clippings పడేస్తోంది—almost like a ritual.

Clippers silent అయ్యాక, silence. Only rain and her heartbeat.

ఆమె small mirror తీసుకుని చూసింది.

Rounder face. Bigger eyes. Prominent cheekbones. Ears visible after years. Scalp shape—elegant, strong. Fingers తో touch చేసింది: warm velvet, still tingling.

Tears కారలేదు. Instead, a soft smile.

ఆమె balcony కి వెళ్లి rain లో నిలబడింది. Cool drops directly on bare scalp—first time no barrier. It felt raw, honest, free.

“ఇక నుంచి నేను నేనే,” she whispered in Telugu. “జుట్టు లేకుండా కూడా నేను Rashmikaే.”

Tomorrow there would be shock—team calls, fan reactions, maybe headlines: “Rashmika Mandanna goes bald!” She’d say simply: “I needed to feel light again. Mundu kottukunna... manasuki freedom ichanu.”

But tonight, the rain had permission to touch her directly. No filters. No performance.

She closed her eyes, let the water wash over her clean scalp, and for the first time in months, breathed fully.

మొత్తం తేలికైంది. Truly.

(End)