తిరుమల కొండలపై ఉదయం సూర్యుడు మెల్లగా ఉదయిస్తున్నాడు. గాలి చల్లగా వీచుతోంది. భక్తులతో నిండిపోయిన ఆ పవిత్ర స్థలంలో గంటల శబ్దం వినిపిస్తోంది.
రాఘవ్ తన భార్య లక్ష్మితో కలిసి ఆలయానికి వచ్చాడు. వారు చాలా కాలంగా ఒక కోరికతో స్వామివారిని ప్రార్థిస్తున్నారు. ఆ కోరిక నెరవేరినందుకు కృతజ్ఞతగా తల నీలాలు సమర్పించాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
తిరుమలలోని కల్యాణ కట్ట వద్ద భక్తులు వరుసగా కూర్చున్నారు. క్షౌరవాడు చేతిలో ఉన్న కత్తెరతో జాగ్రత్తగా జుట్టు తొలగిస్తున్నాడు. ప్రతి భక్తుడు తన జుట్టును స్వామివారికి సమర్పిస్తూ నమస్కరిస్తున్నాడు.
లక్ష్మి కూర్చుని కళ్లను మూసుకుంది. ఆమె మనసులో ఒక్క భావన మాత్రమే — "గోవిందా". క్షౌరవాడు మెల్లగా ఆమె జుట్టును కత్తిరించడం ప్రారంభించాడు. ఒక్కొక్క కుదుళ్లు నేలపై పడుతుండగా ఆమె హృదయం భక్తితో నిండిపోయింది.
కొద్ది నిమిషాల్లో ఆమె తల పూర్తిగా గుండు అయింది. కానీ ఆమె ముఖంలో మాత్రం ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు కనిపించింది. అది త్యాగం, విశ్వాసం, భక్తి కలిసిన చిరునవ్వు.
తర్వాత వారు ఇద్దరూ కలిసి శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామివారి దర్శనం కోసం వెళ్లారు. గర్భగుడిలో స్వామివారిని చూసిన క్షణంలో లక్ష్మి కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు మెరిశాయి.
ఆమె తలపై జుట్టు లేకపోయినా, ఆమె హృదయం మాత్రం భక్తితో నిండిపోయింది.
ఆ రోజు ఆమెకు ఒక గొప్ప అనుభూతి కలిగింది —
స్వామివారికి సమర్పించినది జుట్టు మాత్రమే కాదు, తన అహంకారమూ.
"గోవిందా గోవిందా" అంటూ వారు ఆలయం బయటకు నడిచారు.
తిరుమల గాలి వారి మనసులను మరింత పవిత్రం చేసింది.
