🌸 తిరుమలలో ఒక సమర్పణ

 తిరుమల కొండల మధ్య ఉదయం వెలుగు మెల్లగా విరిసింది… 🌄

గోవింద నామస్మరణతో ఆ ప్రదేశం పవిత్రంగా మారింది.

ఆ మెట్ల మీద నడుస్తోంది ఒక అందమైన మహిళ…

తెల్లని చీరలో, మంగలసూత్రం మెరిసిపోతూ…

కానీ ఆమె తల మాత్రం పూర్తిగా ముండనం అయింది.

చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు ఆమె వైపు చూసారు…

ఆశ్చర్యంగా కాదు… గౌరవంగా.

🕊️ ఆమె నిర్ణయం

ఆమె జీవితంలో ఒక పెద్ద క్షణం అది.

ఎంతో కాలంగా ఆమె హృదయంలో ఒక కోరిక…

“నా జీవితంలో వచ్చిన కష్టాలు, బాధలు అన్నీ వదిలేసి

దేవుడికి నా కృతజ్ఞత చెప్పాలి” అనేది.

ఆమెకు జుట్టు అంటే ఎంతో ఇష్టం…

అది ఆమె అందం… ఆమె గర్వం.

కానీ ఆ రోజు…

ఆమె తన అందాన్ని కూడా దేవుడికి అర్పించింది.

✂️ ముండనం క్షణం

క్షౌరశాలలో కూర్చున్నప్పుడు…

ఆమె కళ్లలో భయం లేదు…

కేవలం ఒక ప్రశాంతత.

“గోవిందా…” అని మెల్లగా జపించింది.

బ్లేడ్ తల మీద నడిచిన ప్రతిసారి…

ఆమె గతంలోని బాధలు ఒక్కొక్కటిగా వదిలిపోతున్నాయి.

జుట్టు నేలపై పడింది…

కానీ ఆమె మనసు మాత్రం లేతగా మారింది ✨

✨ కొత్త ప్రారంభం

ముండనం అయ్యాక…

ఆమె అద్దంలో చూసుకుంది.

ఆమె రూపం మారింది…

కానీ ఆమె కళ్లలో ఒక కొత్త వెలుగు కనిపించింది.

ఆమె మెల్లగా నవ్వింది 😊

ఆ నవ్వులో

బాధ లేదు…

భయం లేదు…

కేవలం శాంతి మాత్రమే ఉంది.

🌿 ముగింపు

ఆమె ఆలయానికి వెళ్లి,

వెంకటేశ్వర స్వామిని దర్శించింది.

“ఇది నా కొత్త జీవితం…” అని తనలో అనుకుంది.

ఆ రోజు ఆమె కోల్పోయింది జుట్టు మాత్రమే…

కానీ పొందింది

శాంతి… బలం… మరియు ఒక కొత్త ఆరంభం 💫