తిరుమల కొండలు ఎప్పటిలాగే భక్తులతో నిండిపోయాయి…
కానీ ఆ రోజు భూమికా పటేల్ కి మాత్రం అది సాధారణ యాత్ర కాదు.
ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు ఉంది…
కానీ ఆ చిరునవ్వు వెనుక చాలా కథలు దాగి ఉన్నాయి.
కొన్ని నెలల క్రితం…
ఆమె జీవితం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
ఆరోగ్యం… కుటుంబం… భవిష్యత్తు…
అన్నీ ఒకేసారి పరీక్షించబడ్డాయి.
ఆ రాత్రి…
ఆమె చేతులు జోడించి ఒక మాట చెప్పింది—
“వెంకటేశ్వర స్వామీ…
ఇది దాటితే… నా జుట్టు మీకే.”
రోజులు గడిచాయి…
ఆమె భయం తగ్గింది…
ఆమె పరిస్థితి మెరుగైంది…
మొక్కు గుర్తొచ్చింది.
తిరుమలలో ఆ రోజు…
ఆమె కూర్చుంది.
నిశ్శబ్దంగా.
బార్బర్ దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు…
ఒక్క క్షణం ఆమె కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.
కానీ భయం లేదు.
బజ్జ్…
మొదటి వెంట్రుక నేలపై పడింది.
ఆ క్షణంలో—
ఆమె వదిలేసింది:
భయం…
నొప్పి…
అనిశ్చితి…
కొన్ని నిమిషాల్లో…
ఆమె తల పూర్తిగా గుండైంది.
అద్దంలో చూసింది.
ఆమె అదే వ్యక్తి కాదు.
ముందు ఉన్నది—
బలంగా మారిన ఒక ఆత్మ.
ఆమె నవ్వింది.
ఎందుకంటే ఆమె అర్థం చేసుకుంది—
👉 జుట్టు పోయింది…
👉 కానీ విశ్వాసం పెరిగింది.
🔥 చివరి లైన్:
“భూమికా జుట్టు కోల్పోలేదు…
ఆమె తన భయాన్ని కోల్పోయింది.”

Comments
Post a Comment