శృతి హాసన్ ఒక రోజు "చంద్రవనం" అనే పురాతన కళారాజ్యానికి ప్రత్యేక అతిథిగా వెళ్లింది. ఆ రాజ్యంలో కళాకారులకు ఎంతో గౌరవం ఉండేది. అక్కడి ప్రజలు ఆమెను ఆప్యాయంగా స్వాగతించారు.
రాజ్యమధ్యలో ఒక పురాతన ఆలయం ఉండేది. ఆ ఆలయంలో "ధైర్య దీపం" అనే అద్భుతమైన మాయా వస్తువు ఉండేది. అయితే ఆ దీపం వెలగాలంటే ఒక ప్రత్యేక పరీక్షను పూర్తి చేయాల్సి ఉండేది.
రాజగురు శృతికి వివరించాడు.
"ఈ పరీక్షలో అందం, సంపద, ఖ్యాతి ఏవీ ముఖ్యం కావు. వినయం మరియు ధైర్యమే ముఖ్యమైనవి," అని చెప్పాడు.
పరీక్ష చివరి దశలో పాల్గొనేవారు తమ అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టిన సంకేతంగా తల గీయించుకోవచ్చు. అది పూర్తిగా స్వచ్ఛందం.
శృతి కొద్దిసేపు ఆలోచించింది. తర్వాత చిరునవ్వుతో అంగీకరించింది.
రాజ్యంలోని కళాకారులు గౌరవప్రదంగా కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించారు. ఆమె తల గీయించుకున్న తర్వాత ప్రజలు చప్పట్లు కొట్టలేదు; బదులుగా నిశ్శబ్దంగా గౌరవం తెలిపారు. ఎందుకంటే అది ధైర్యానికి చిహ్నంగా భావించబడింది.
అప్పుడే ఆలయంలోని ధైర్య దీపం ప్రకాశించింది. వెండి కాంతి ఆలయం అంతా నింపేసింది.
రాజగురు ఆనందంతో చెప్పాడు:
"నిజమైన ధైర్యం బాహ్య రూపంలో కాదు. మన నిర్ణయాలలో ఉంటుంది."
దీపం వెలగడంతో రాజ్యంలోని ఎండిపోయిన తోటలు మళ్లీ పచ్చగా మారాయి. నదులు నిండాయి. ప్రజలు సంతోషించారు.
శృతి తన విజయాన్ని తనకే కాకుండా రాజ్యంలోని అందరికీ అంకితం చేసింది. ఆమె వినయం ప్రజలకు మరింత ప్రేరణగా నిలిచింది.
ఆ రోజు నుంచి చంద్రవనంలో ధైర్యం, వినయం, సేవాభావం గురించి చెప్పేటప్పుడు శృతి హాసన్ కథను గుర్తు చేసుకునేవారు.
అలా ఆ ఫాంటసీ రాజ్యంలో ఆమె ఒక కళాకారిణిగానే కాకుండా ధైర్యానికి ప్రతీకగా కూడా నిలిచింది.

Comments
Post a Comment